Sam proponując zmianę w sposobie w uznawaniu innych mikronacji przez Królestwo Wurstlandii jako normalną mikronację, wielokrotnie wsopminałem o wielu zabiegach i zdarzeniach, które mają miejsce mimo, iż danego kraju nie uznajemy za państwowość. Również w tej ustawie mamy z tym do czynienia, jednak pojawia się pewne zaprzeczenie i paradoks, który przynajmniej w moim odczuciu jest zabawny, bo pojawia się wielokrotnie, ale trudno mi wskazać poszczególne treści, w których to się zawiera. Ale przejdźmy do tego co mnie gryzie. Pozwolę sobie zacytować niektóre fragmenty ów zarządzenia:

Status Obserwatora przy Organizacji Polskich Mikronacji może uzyskać wirtualne państwo…

Obserwatorem nie może być państwo…

Zaproszenie do przyjęcia statusu Obserwatora przy Organizacji wystosowuje Sekretarz Generalny lub Członek OPM po uzyskaniu stwierdzenia Sekretarza Generalnego, że dane państwo spełnia warunki…

Wirtualne państwa mogą się też ubiegać o uzyskanie statusu Obserwatora

No i mógłbym wymienić tak jeszcze kilka pozycji, ale na tych przykładach doskonale zaobserwujemy to, o co mi chodzi, bowiem już w kolejnym punkcie czytamy:

Przyznanie statusu Obserwatora nie oznacza uznania tego państwa przez Organizację i jej Członków. Nie uznacza też uznania jakichkolwiek, słusznych lub niesłusznych, roszczeń tego państwa, do jakiegokolwiek Członka Organizacji.

No to o co chodzi, zapraszamy mikronacje, ale według nas to nie są mikronacje?Albo piszemy o tym, że mamy do czynienia z państwami albo za takowe uważającymi się. Nie wiem jak dla innych, ale jest to dla mnie ogromna różnica. Ostatni cytowany zapis powinien raczej opisywać fakt, że to nie zapoczątkowuje współpracy pomiędzy państwami zrzeszonymi w Organizacji, ale jeśli zapraszamy państwa to pozwólmy im tymi państwami być. Jeśli nie, to zmieńmy wszystkie zapisy gdzie mowa o możliwościach ubiegania się o Obserwatora przez organizacje ubiegającą się o miano mikronacji, jednak czy to będzie fajnie wyglądać, gdy to ‘organizacje nibypaństwowe’  będą w Organizacji Mikronacji?

Trudno doszukiwać się przyczyn tego, co aktualnie mamy możliwość obserwować. Kryzys demograficzny powoduje kłopoty z aktywnością w mikronacjach, które być może nie chcą lub nie mają możliwości przeprowadzenia sprawnego głosowania. Wszak, czy opłaca się samemu wybrać swojego reprezentanta, samemu zagłosować na najlepszą dziesiątkę i  być zadowolonym, że bierze się udział? Organizacja głosowania chyba nie jest aż tak czasochłonna i skomplikowana, aby można było ją przeprowadzić, a myślę, że to było głównym powodem tak małej frekwencji, po prostu zwykłe „nie chcę mi się”.

Nie można raczej zwalać winy na organizatorów, chociaż i tak można pewnie było ratować frekwencje, chociażby poprzez informowanie przywódców o zbliżającym się zakończeniu zgłaszania chętnych państw. No cóż, frekwencje mamy taką jaką mamy i trudno ocenić czyja to wina. Początkowa faza przygotowań do OUR SOUND III zapowiadała się obiecująco, ale potem wszystko ucichło.

Inną sprawą jest w moim mniemaniu mizerny poziom przedstawionych piosenek i sam osobiście byłem w stanie na punktowanych miejscach umieścić tylko sześciu przedstawicieli, z czego 4 były mocno naciągane. Nie mniej czekamy na wyniki, które wyłonią kolejnego organizatora. Wtedy będziemy mogli porównać frekwencje i być może znaleźć powód kryzysu podczas OUR SOUND III.

Art. 4
Aby państwo mogło zostać uznane za pełnoprawna mikronację winno spełniać następujące kryteria:
a. kryterium kulturowe tj. kraj posiada wyraźną sferę kulturalną
b. kryterium prawne tj. kraj posiada jasno określone prawa w kraju
c. kryterium społeczne tj. kraj posiada wystarczająco zauważalną liczbę mieszkańców
d. kryterium merytoryczne tj. mikronacja przekazuje w sposób zrozumiały esencję swej państwowości na forum lub/i na stronie głównej
e. kryterium aktywności tj. mieszkańcy winni prowadzić swój kraj do ciągłego rozwoju

Kolejnym krokiem jest zgoda Sejmu Walnego. Tym sposobem Królestwo i uznało dotychczas 10 mikronacji:

• Korinat Gaudium
• Księstwo Sarmacji
• Królestwo Trizondalu
• Królestwo Dreamlandu
• Monarchia Austro-Węgierska
• Okoczia
• Rzeczpospolita Obojga Narodów
• Rzeczpospolita Ekswilińska
• Federacja Al Rajn
• Królestwo Elderlandu

Być może po reorganizacji Sejmu pojawią się kolejne oświadczenia.

Zapraszamy również do cały czas rozbudowywanej strony WURSTradia -> http://wurstradio.v-swiat.pl Mamy tam możliwość zamawiania piosenek i składania dedykacji. Zapraszamy do słuchania WURSTradia!

Nie mamy jednak rozmawiać o Sclavinii, ale o fakcie współpracy z osobami, które robią bałagan w mikronacjach. Nie chciałbym wyciągać pochopnych wniosków, ale nie wiadomo jak długo Kryspin von Lichtenstein i Edward Windsor ze sobą współpracują. Być może była to jednorazowa współpraca, a może możemy wszystkie te zdarzenia wspólnie połączyć. Jak widać obaj panowie dobrze się ze sobą dogadują i oby to nie skończyło się czymś niemiłym dla kolejnych państw. Niewątpliwie takie postacie powinny być tępione i nie tylko ze względu na uznanie za zdradę poczynań w jednym państwie, ale w tym przypadku zdarzenia te się kumulują i z jedną osobą można powiązać kilka z nich. Pozostaje tylko śledzić dalsze losy obu Ekscelencji…

No właśnie, na wygnanie. Niby różnicy dużej nie ma w skutkach obu tych decyzjach, jednak pożądane skutki powinny być inne. Wiadomym jest, że wygnanie powoduje, iż ów skazaniec zostaje wypędzony z kraju poprzez usunięcie kont na stronie głównej i forum. Mimo to w tej sytuacji poszkodowany może wrócić pod innym nazwiskiem jeśli dążył dużym pozytywnym lub też negatywnym uczuciem kraj z którego został wydalony.
Skazanie na śmierć ma niestety takie same skutki, a więc uśmiercony może zmartwychwstać niczym Jezus, jeszcze brakuje tego, aby wodę we wino zamieniał…Chociaż to mogło by być pozytywem. Wydaje się więc, że śmierć jest nieosiągalna we wirtualnym świecie, a skazywanie na nią jest po prostu bezwartościowe, bo nie unicestwia danej osoby, a tylko oddala od kraju.

Jedynym możliwym rodzajem śmierci jest samounicestwienie czyli po prostu podjęcie decyzji o opuszczeniu świata wirtulanego, a przynajmniej świata mikronacji. Wtedy sami ogłaszamy wieść o śmierci no i wracamy do piekła lub też nieba realnej codzienności.

Dziękujemy wszystkim czytelnikom, którzy chętnie sięgali po nasze artykuły.

Do zobaczenia

A jego wnętrze pozwala na spokojną pracę.

JKM życzymy powodzenia i owocnej pracy w Zjednoczonym Królestwie Samundy

Zdecydowano o odejściu od normalnej formy nauki i przystępowania do egzaminu z racji tego, iż nauka w mikroświecie nie ma być obowiązkiem i mozolną pracą, ale i przyjemnością, która pozwoli nam piąć się po szczeblach tytulatury naukowej. Rektor w postaci Monarchy powołuje Prorektora – swojego pomocnika w kierowaniu Uniwersytetem. Dość zasadniczą zmianą jest podzielenie Królewskiego Uniwersytetu Wurstlandzkiego na dwa gmachy: Gmach Nauk Mikronacyjnych, w którym jak mówi statut(art. 2a) mieszczą się wydziały związane z naukami o mikronacjach, tj. prawo, kultura, historia itp. oraz Gmach Zainteresowań, w którym zgodnie z treścią statutu (art. 2b) poszerzana jest wiedza o zainteresowaniach mieszkańców mikroświata.

Co ważne, dostęp do Uniwersytetu ma każdy mieszkaniec mikroświata, a nauka odbywa się bez żadnych wpłat. Jest to kolejny element, który miejmy nadzieję pozwoli na większe zainteresowanie samą nauką w mikroświecie. Być może Uniwersytet otworzy się również na współpracę z innymi placówkami naukowymi wymieniając między sobą wykładowców czym poszerzana będzie oferta edukacyjna.

Przede wszystkim zmienia się proces przedstawiania materiałów naukowych przez wykładowcę. Forma ta nie ma być nudnym wykładem, ale zgodnie z ustawą (art. 14) zadaniem wykładowców jest stwarzanie miejsca do konstruktywnych rozmów, tworzenie zadań pobudzających studentów do myślenia. W art. 16, Statut określa Cele Uniwersytetu: Celem Uniwersytetu Wurstlandzkiego jest pomaganie studentom interpretować przepisy, zdarzenia itp. a także wydawać i utrzymywać swoje zdanie na dany temat. Wydaje się więc, że otwierana jest nowa brama w sposobie v-edukacji.

Znacząco zmienia się również sposób egzaminowania studentów. W Królewskim Uniwersytecie Wurstlandzkim pisanie zwykłej pracy magisterskiej, odpowiadanie na pytania i obronę pracy zamieniono na test sprawdzający umiejętność zastosowania zdobytej wiedzy w symulacji danego zdarzenia, np. karnego w przypadku egzaminu na wydziale prawa. Pomysł ten zdaje się być sposobem sprawdzania czy dana osoba poradzi sobie w odpowiedniej sytuacji, z którą może się spotkać. Dopiero przy zdobywaniu tytułu profesora potrzebne jest wsparcie Uniwersytetu Wurstlandzkiego pomocami naukowymi tj. poradnikami bądź własnych rozważań na wybrany temat.

Dość ciekawym elementem Uniwersytetu może być również Gmach Zainteresowań, w którym jak wcześniej pisaliśmy, będzie pogłębiana wiedza z zakresu zainteresowań mikroświata. Co ciekawe, wydział w Gmachu może założyć każdy mieszkaniec polskich mikronacji i opisywać tam swoje zainteresowania, prowadzić dyskusje z mieszkańcami na ich temat.

Królewski Uniwersytet Wurstlandzki jest nowym doświadczeniem na arenie międzynarodowej i wydaje się, ze warto skorzystać z jego oferty, tym bardziej, ze dostęp jest ogólnodostępny.